halbukidergisi

Ölüme daha yakın bir başka sığınak diye kaçıyorken onca yağmurdan
Gölgeme sığınman hakkından gelirdi birçok şeyin.
Ruhumuza bakardı belki de günebakan çiçekleri,
Dizimizin dibi olurdu günü gün ettiğimiz.

“Gün, gökte; gözlerindeydi
Bir ihtimal gözlerimin önündeydi.
Bunun için kendimi yiyip bitirdiğim saatleri
Bir elmanın tesellisiyle lütfederdim tanrıya kefaretimi”

Acizliğimi, uğrunda ölümle yaşam arasında gidip geldiğim salıncaklarda pakladım.
Senin olsun hayatım.
Vesikalığının yırtıklarına tentürdiyottur kanım.
Ömrünün baharında buz tutan yüzüne müjdedir gözyaşım.
Bir gününü eğleyemediğim canım, uğrunda bir asır soytarındır.

Emre Kaya

31 Ocak 2021

Günebakan Çiçekleri

Ölüme daha yakın bir başka sığınak diye kaçıyorken onca yağmurdan Gölgeme sığınman hakkından gelirdi birçok şeyin. Ruhumuza bakardı belki de günebakan çiçekleri, Dizimizin dibi olurdu günü […]
21 Ocak 2021

Kilitlerin Ruhunu Gösteren Adam: Hüseyin Usta

       Yok olmaya yüz tutmuş el sanatında çağımızın teknolojisine ve otomasyon sistemine inat ayakta duran dünden bugüne, bugünden yarına umudu taşıyan ellerle şekil bulmuş […]
21 Ocak 2021

Duvarların Esaretinde Zamansız Suretler

       Mahkûmiyet; hayat devam ederken mevsim geçişlerine şahit olamamak, bir kar yağışında kar tanelerini avuçlarında biriktirememek, sonbahar yapraklarının hışırtısını duyamamak, sevdiğin insanların özel günlerini, […]
17 Ocak 2021

Aşk tek atımlık bir kurşun mudur?

       Kim demiş âşık olmak zor diye?        İnsanlar garip varlıklar. Hele ki bu memleketin ekmeğini yiyen suyunu içen insanlar daha bir […]