Akıl Yitimi

Yaşamak
24 Ağustos 2020
Ağaç Evden Anılar
14 Eylül 2020

Akıl Yitimi


Kalabalık sokaklarda koşan, en dingin duraklarda dinlenen, zamanın perde arkasında saklanan insan.
Durmasını bilmediği yolları,
Kendine uzak ettiği yakınları ile bir girdabın peşi sıra düşüyor gibi.
Bunak çağın, kör ve sağır adımları birbirinin aynısı ve her biri takvimlerin içinde yeni bir sır bahçesi.
Büyük anların, bir fısıltı gibi kalan geçmişiyle işte böyle oluşur bir sığınak!
Gölgeler evreninin bir yansıması ruhlarımız, kıramadığı zincirlerin, susturamadığı seslerin işgali altında.
Demek insan bir aklı böyle yitiriyor, her akşam, her öğle, her sabah.
Hüner midir şimdi yıldızları tepeden saymak,
Geçip giden anın zannıyla sarsılmak?
Tuğçe Yavuz

Bir cevap yazın

E-posta hesabınız yayımlanmayacak. Gerekli alanlar * ile işaretlenmişlerdir